بهینه ‏سازی حرکت سرویس‏ رسان‏های فرودگاهی در شرایط اضطراری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سیستم اطلاعات مکانی، مجتمع آمایش و پدافند غیرعامل، دانشگاه صنعتی مالک اشتر

2 دانشیار، گروه سیستم اطلاعات مکانی، دانشکده مهندسی نقشه‌برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

3 استادیار، پژوهشکده آفا، مجتمع آمایش و پدافند غیرعامل، دانشگاه صنعتی مالک اشتر

4 استادیار، مرکز پژوهشی علوم و فناوری آمایش و مکانیابی، مجتمع آمایش و پدافند غیرعامل، دانشگاه صنعتی مالک اشتر

5 دانشیار، مجتمع آمایش و پدافند غیرعامل، دانشگاه صنعتی مالک اشتر

چکیده

توسعه‏‏یحملونقلهواییموجبتغییرات فراوانیدرفرودگاههاشدهاست.تعداداپرون‏ها1وپایانه‏هاازنظر پیچیدگیواندازهروبهافزایشاست. بهعلتافزایشتعداد پروازها، تعدادهواپیماها وبهتبعآنافزایش تجهیزات،وسائلنقلیهوموانعثابت، احتمال وقوع بحران در فرودگاه افزایش یافته است.
با توجه به این موضوع، تحقیق قابل توجهی برای کاهش بحران در فرودگاه‏ها و بهینهسازی دسترسی سرویسرسانان به هواپیماها انجام نشده است. سامانهی اطلاعات مکانی، با تواناییهایی که در تجزیه و تحلیل دادههای مکانی ارائه داده است، متخصصان و مهندسان فرودگاهها را در بهکارگیری آن برای بهبود مدیریت بحران در فرودگاه راغب کرده است. در این تحقیق اطلاعات مکانی و زمانی مربوط به سرویسرسانی در فرودگاه، که یکی از عوامل اصلی وقوع بحران در فرودگاه است، به صورت غیرآنی تجزیه و تحلیل شده و شیوهای نو برای بهینهسازی دسترسی سرویسرسانان به هواپیماها و در نتیجه کاهش بحران در فرودگاه ارائه شده است. هدف بهکارگیری این شیوه بهینه‏سازی دسترسی خودروهای سرویس‏رسان (با شرط تأخیر نداشتن پرواز‏ها) برای کاهش بحران در فرودگاه است. در طرح پیشنهادی عملیات سرویس‏رسانی با در نظر گرفتن دو حالت منجر به کاهش بحران می‏شود: در حالت اول سرویس‏رسان پس از ارائه‌‌‌‌‌‌‌ی سرویس به جایگاه دائم باز می‏گردد و در حالت دیگر سرویس‏رسان پس از ارائهی سرویس در جایگاه موقت توقف می‏کند. نتایج نشان میدهد که در هر دو حالت با کاهش تعداد سرویس‏رسان‏ها در سطح فرودگاه‏ها از میزان بحران کاسته میشود.

کلیدواژه‌ها