چارچوبی برای بهینه سازی تدارکات امدادرسانی و تخلیه ی مجروحان مطالعه ی موردی: نقش نیروهای مسلح

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه هوایی شهید ستاری

3 دانشکده صنایع_پردیس فنی دانشگاه تهران

چکیده

هرساله در سراسر جهان حدود 70 هزار نفر از مردم کشته می شوند و نزدیک به 200 میلیون نفر تحت تأثیر بلایای طبیعی و انسانی قرار می گیرند. ازاین رو،
مدیریت بحران و به طور ویژه مدیریت کارا و مؤثر فعالیت های لجستیک امدادرسانی و تخلیه ی مجروحان از مناطق آسیب دیده ضروری است. از مهم ترین
فعالیت ها در هنگام وقوع یک بحران، فعالیت های لجستیک اقلام امدادی و رساندن این اقلام به آسیب دیدگان و انتقال افراد آسیب دیده به مراکز درمانی
است. نیروهای نظامی به علت توانمندی های بالقوه و ذاتی به منزله ی یک نیروی کمک کننده ی عملیاتی نقش کلیدی در پاسخ گویی به بحران ها دارند.
در سال های اخیر نقش نیروهای مسلح در واکنش به بلایای طبیعی افزایش یافته است، که دلایل این امر افزایش مقیاس و بروز بلایای طبیعی، افزایش
تمایل واکنش های بشردوستانه به سمت نظامی شدن و افزایش علاقه ی نیروهای مسلح در واکنش به بحرا نها است. در این مقاله رویکردی دومرحله ای
برای بهینه سازی انتقال کالاهای امدادی به مناطق آسیب دیده و تخلیه ی افراد آسیب دیده ارائه می کنیم که نقش نیروهای مسلح را در نظر می گیریم. ابتدا
یک مدل عدد ریاضی برای تعیین مقدار کالا و افراد منتق لشده توسعه داده می شود که وسایل نقلیه را به جای متغیر صفر و یک به صورت عدد صحیح در
نظر می گیرد. پس از آن با استفاده از یک سیستم معادلات خطی دستورالعمل های دقیق برای وسایل نقلیه تعیین می شود. در مدل ارائه شده، شدت آسیب
قربانیان و احتمال زنده ماندن آن ها در نظر گرفته شده است. همچنین در مدل برنامه ریزی عدد صحیح مختلط ارائه شده، مکان مراکز امدادی موقت
و مراکز توزیع محلی در نزدیکی مناطق آسیب دیده مشخص می شود. امکانات در دسترس نیروهای مسلح ازجمله کارکنان و وسایل نقلیه که می تواند در
امدادرسانی بهینه مؤثر باشد، در نظر گرفته شده است. تابع هدف در نظر گرفت هشده، سعی در به حداکثر رساندن تعداد بازماندگان دارد. رویکرد ارائه شده را
بر زلزله ی آذربایجان شرقی در سال 1391 اعمال می کنیم، اما قابلیت پیاده سازی برای هر شرایط مشابه دیگری را دارا است.

کلیدواژه‌ها


1. Kovács,G. and Spens, K. (2009). Identifying challenges
in humanitarian logistics. International Journal of
Physical Distribution & Logistics Management, Vol.
39, No. 6, 506–528.
2. Duran, S., Gutierrez, M. A., & Keskinocak, P. (2011).
Pre-positioning of emergency items for CARE international.
Interfaces, 41(3), 223-237.
3. Thomas, A., & Mizushima, M. (2005). Logistics
training: necessity or luxury.Forced Migration Review,
22(22), 60-61.
4. Balcik, B., Beamon, B. M., & Smilowitz, K. (2008). Last
mile distribution in humanitarian relief. Journal of
Intelligent Transportation Systems, 12(2), 51-63.
5. Caunhye, A. M., Nie, X., & Pokharel, S. (2012). Optimization
models in emergency logistics: A literature
review. Socio-economic planning sciences, 46(1), 4-13.
6. Brzoska, M., & Ehrhart, H. G. (2008). Civil-Military
Cooperation in Post-Conflict Rehabilitation and
Reconstruction. Recommendations for Practical Action.
Development and Peace Foundation, November.
7. Bessler, M., & Seki, K. (2006). Civil-Military Relations
in Armed Conflicts. A Humanitarian Perspective.
Auszug aus: Bessler/Seki (2006): Liaison–A Journal of
Civil-Military Humanitarian Relief Collaborations,
Heft. III, (3).
8. Slim, H. (2011). NGO–Military Contact Group: Keynote
Address. Conference on Civil–Military Relations
in Natural Disasters: New Developments from the
Field, 12 October.
9. Wheeler, V., & Harmer, A. (Eds.). (2006). Resetting
the rules of engagement: Trends and issues in militaryhumanitarian
relations. London, UK: Humanitarian
Policy Group, Overseas Development Institute.
10. Wiharta, S., Ahmad, H., Haine, J. Y., Löfgren, J., &
Randall, T. (2008). The effectiveness of foreign military
assets in natural disaster reponse. SIPRI.
11. Anderson, W. A. (1970). Military organizations in natural
disaster: established and emergent norms. The
American Behavioral Scientist, 13(3), 415.
12. Altay, N., & Green, W. G. (2006). OR/MS research in
disaster operations management. European journal of
operational research, 175(1), 475-493.
13. Özdamar, L., Ekinci, E., & Küçükyazici, B. (2004).
Emergency logistics planning in natural disasters.
Annals of operations research , 129(1-4), 217-
245.
14. Haghani, A., & Oh, S. C. (1996). Formulation and solution
of a multi-commodity, multi-modal network
flow model for disaster relief operations. Transportation
Research Part A: Policy and Practice, 30(3), 231-
250.
15. Knott, R. (1987). The logistics of bulk relief supplies.
Disasters, 11(2), 113-115.
16. Fiedrich, F., Gehbauer, F., & Rickers, U. (2000). Opti

mized resource allocation for emergency response after
earthquake disasters. Safety science, 35(1), 41-57.
17. Tsiakis, P., Shah, N., & Pantelides, C. C. (2001). Design
of multi-echelon supply chain networks under
demand uncertainty. Industrial & Engineering Chemistry
Research, 40(16), 3585-3604.
18. Campbell, A. M., Vandenbussche, D., & Hermann, W.
(2008). Routing for relief efforts. Transportation Science,
42(2), 127-145.
19. Mete, H. O., & Zabinsky, Z. B. (2010). Stochastic optimization
of medical supply location and distribution
in disaster management. International Journal of
Production Economics, 126(1), 76-84.
20. Nolz, P. C., Doerner, K. F., Gutjahr, W. J., & Hartl,
R. F. (2010). A bi-objective metaheuristic for disaster
relief operation planning. In Advances in multiobjective
nature inspired computing (pp. 167-187).
Springer Berlin Heidelberg.
21. Van Hentenryck, P., Bent, R., & Coffrin, C. (2010,
June). Strategic planning for disaster recovery with
stochastic last mile distribution. In International
Conference on Integration of Artificial Intelligence (AI)
and Operations Research (OR) Techniques in Constraint
Programming (pp. 318-333). Springer Berlin
Heidelberg.
22. Clark, A., & Culkin, B. (2013). A network transshipment
model for planning humanitarian relief operations
after a natural disaster. In Decision Aid Models
for Disaster Management and Emergencies (pp. 233-
257). Atlantis Press.
23. De Angelis, V., Mecoli, M., Nikoi, C., & Storchi, G.
(2007). Multiperiod integrated routing and scheduling
of World Food Programme cargo planes in Angola.
Computers & Operations Research, 34(6), 1601-
1615.
24. Yi, W., & Kumar, A. (2007). Ant colony optimization
for disaster relief operations. Transportation Research
Part E: Logistics and Transportation Review, 43(6),
660-672.
25. Tzeng, G. H., Cheng, H. J., & Huang, T. D. (2007).
Multi-objective optimal planning for designing relief
delivery systems. Transportation Research Part E:
Logistics and Transportation Review, 43(6), 673-686.
26. Sheu, J. B. (2010). Dynamic relief-demand management
for emergency logistics operations under largescale
disasters. Transportation Research Part E: Logistics
and Transportation Review, 46(1), 1-17.
27. Yi, W., & Özdamar, L. (2007). A dynamic logistics
coordination model for evacuation and support in
disaster response activities. European Journal of Operational
Research, 179(3), 1177-1193.
28. Ali, R. A. Z. A., & Kandhro, S. H. (2015). National
Disaster Management Authority in Pakistan: Role
of Pakistan Army in Disaster Management. Journal
of Social and Administrative Sciences, 2(1), 11-17.
29. Singh, M. S., & Tandon, K. (2015). ARMED FORCES
IN DISASTER MANAGEMENT: CHAL

LENGES IN INDIAN PERSPECTIVE.
30. Jin, S., Jeong, S., Kim, J., & Kim, K. (2015). A logistics
model for the transport of disaster victims with
various injuries and survival probabilities. Annals of
Operations Research, 230(1), 17-33.
۳۱ نقاط ضعف و قوت سازمان ها در مناطق زلزله زده/ ۱۵ کاری که وظیفه هلال
احمر نبود. خبرگزاری مهر، ۳۱ مرداد ۱۳۹۱، بایگانی شده از نسخه ی اصلی در
۰۶ مارس ۲۰۱۳. بازبینی شده در ۱۲ شهریور ۱۳۹۱.
۳۲۳۲ ناگفته هایی از زلزله ی آذربایجان شرقی، خبرگزاری جمهوری اسامی ایران
)ایرنا(، ۳۱ مرداد ۱۳۹۱، کد خبر: 8028461