مدیریت بحران

مدیریت بحران

تدوین شاخص‌های برگشت‌پذیری سیاسی ناشی از بحران‌های تروریستی با استفاده از مدل انتگرال

نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته علوم سیاسی گرایش مسائل ایران دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت، کرمان، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی و حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت، کرمان، ایران.
چکیده
برگشت‌پذیری سیاسی به بررسی ظرفیت سازمان‌های سیاسی می‌پردازد تا بتوانند به رویدادهای داخلی و خارجی مانند جنگ، حملات تروریستی و غیره واکنش­ مناسب نشان داده و با تغییرات و پیامدهای سیاسی ناشی از این قبیل رویدادها سازگاری یابند. محققان این پژوهش تلاش کردند با توجه به خلأ علمی در این حوزه به موضوع تحقیق بپردازند. پرسش اصلی این تحقیق آنست که چه شاخص‌هایی را می‌توان برای برگشت‌پذیری در برابر پیامدهای سیاسی حملات تروریستی ارائه کرد؟ برای پاسخ به این پرسش محققان با استفاده از مدل تحلیلی کثرت‌گرایی روش‌‌­شناسی انتگرال به بررسی متون تخصصی پرداخته و برای انجام این مهم طی 4 فراز مجزا هر بار چارک دیگری از تلاقی تروریسم و اجتماع را دنبال و با توجه به 4 سطح تحلیل؛ فرد تروریست، فرد تروریست در دل گروه تروریستی، جامعه حامی تروریسم و  جامعه قربانی تروریسم مجموعاً 69 شاخص شناسایی شد. برای تعیین روایی شاخص‌ها از روش روایی محتوا و مدل لاوشه استفاده شد. جامعه مخاطب با استفاده از مدل پیشنهادی لاوشه 16 نفر از متخصصان حوزه سیاسی و امنیتی انتخاب شد و از این تعداد 14 پرسش‌نامه تکمیل و به محققان تحویل شد. پس از تحلیل پرسش‌نامه‌ها تعداد 31 شاخص مورد پذیرش قرار گرفت. در مرحله بعد به منظور دسته‌بندی شاخص‌ها بر اساس ظرفیت‌های سه­گانه برگشت‌پذیری از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. بر اساس مدل نظر ارائه‌شده 31 شاخص آشکار نهایی شده و در قالب 3 متغیر پنهان (یا عامل) شامل ظرفیت جذب، تطبیق و احیا مدنظر قرار گرفت.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Development of indicators of political reversibility due to terrorist crises using the integral model

نویسندگان English

mahdi nouri 1
Majid Golparvar 2
Behnaz Azhdari 2
1 Ph.D. Student, Department of Political Science and Law, Islamic Azad University, Baft Branch, Kerman, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Political Science and Law, Islamic Azad University, Baft Branch, Kerman, Iran.
چکیده English

Political reversibility examines the capacity of political organizations to respond appropriately to internal and external events such as war, terrorist attacks, etc., and to adapt to the political changes and consequences that result from such events. The researchers of this study tried to address the research topic due to the scientific gap in this field. The main question of this research is what indicators can be provided for reversibility in the face of the political consequences of terrorist attacks? To answer this question, researchers have studied the specialized texts using the analytical model of pluralism of the integral methodology, and to do this, in four separate steps, each time follow another quarter of the intersection of terrorism and society, and according to four levels of analysis; The terrorist person, the terrorist person in the heart of the terrorist group, the community supporting terrorism and the community victim of terrorism, a total of 69 indicators were identified. Content validity method and Lavache model were used to determine the validity of the indicators. The target population was selected using the proposed model of Lavoshe 16 experts in the field of politics and security, of which 14 questionnaires were completed and delivered to researchers. After analyzing the questionnaires, 31 indicators were accepted. In the next step, in order to classify the indicators based on the three reversible capacities. Based on the proposed model, 31 finalized explicit indicators were considered in the form of three hidden variables  including absorption.

کلیدواژه‌ها English

Political Reversibility
Terrorist Attacks
Integral Method
Islamic Republic of Iran
  1. Adger, W.N., (2000), "Social and Ecological Resilience: Are They Related?", Progress in Human Geography, 24(3): 247–364
  2. Jordan, E., Javernick-Will A., Amadei, B., (2011), "Pathways to communicate recovery and resiliency", Proceedings of the engineering project organizations conference, Colorado, USA
  3. مبلغی، عبدالمجید و محمدی کیا، طیبه. روان­شناسی اجتماعی تروریسم و نسبت آن با امنیت. فصلنامه علمی-پژوهشی آفاق امنیت، سال ششم، شماره 21، زمستان 1392.
  4. Cutter, S., et al., (2003), "Social Vulnerability to Environmental Hazards, Social Science Quarterly, 84(2): 189.
  5. Jordan, E., Javernick-Will A., Amadei, B., (2011), "Pathways to communicate recovery and resiliency", Proceedings of the engineering project organizations conference, Colorado, USA
  6. Paton, D., Johnston, D., (2001), "Disasters and Communities: Vulnerability, Resilience and Preparedness", Disaster Prevention and Management,10: 270–77
  7. یزدانی نسب، محمد و نوری، مهدی. آسیب­پذیری اجتماعی شهرها در بحران­های ناشی از جنگ و حملات تروریستی و ارائه راهکارهای کاهش آن، مجتمع دانشگاهی پدافند غیرعامل دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، 1395.
  8. Nekooie, Mohammad Ali and Nouri, Mehdi(2015), " A Model of Sustainability-Resilience Index (SRI) for Amphibious Urbanization", the world’s first International Conference on Amphibious Architecture, Design and Engineering (ICAADE 2015)
  9. فوس، کلینت. بسوی معرفت­شناسی انتگرال. ترجمه مجید گل­پرور، تهران، صفحه 21.
  10. همان، ص 28.
  11. همان، ص 35.
  12. همان، ص 41.
  13. نگارندگان.
  14. نگارندگان.
  15. رفیعیان، مجتبی و دیگران. تبیین مفهومی تاب­آوری و شاخص سازی آن در مدیریت سوانح اجتماع محور، نشریه برنامه­ریزی و آمایش فضا، دوره پانزدهم، شماره 4، زمستان 1390، ص 41.
  16. همان، ص21.
  17. فتح­الهی، فواد. طراحی ساختار مفهومی و برگشت‌پذیری اقتصادی در بستر اقتصاد مقاومتی و حوزه‌های پدافندی، مجتمع دانشگاهی پدافند غیرعامل دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ، 1393، 89.
  18. گلوردی، مهدی. تاب آوری ملی: مروری بر ادبیات تحقیق، فصلنامه راهبردی سیاست­گذاری عمومی، دوره7، شماره 25، زمستان 96، ص 297.
  19. پرتوی، پروین و دیگران. طراحی شهری و تاب­آوری اجتماعی(بررسی موردی: محله جلفا اصفهان)، دوفصلنامه دانشگاه هنر، شماره17، پاییز و زمستان 1395، ص 102.
  20. Cutter,193
  21. مبلغی، عبدالمجید و محمدی کیا، طیبه. روان­شناسی اجتماعی تروریسم و نسبت آن با امنیت. فصلنامه علمی-پژوهشی آفاق امنیت، سال ششم، شماره 21، زمستان 1392، ص63.
  22. نگارندگان.
  23. نقره کار، عبدالحمید و دیگران، مدل سازی؛ روشی مفید برای پژوهش­های میان رشته­ای، نشریه علمی-پژوهشی انجمن علمی معماری و شهرسازی ایران، شماره1، پاییز 1389.
  24. میرز، لاورنس اس، گامست، گلن و گارینو، ا. جی. پژوهش چندمتغیری کاربردی. (مترجمان: حسن‌پاشا شریفی، سیمین دخت رضاخانی، حمیدرضا حسن‌آبادی، بلال ایزانلو و مجتبی حبیبی). انتشارات رشد. چاپ دوم، تهران: 1391، ص74.
  25. گرجی، ابراهیم و برخورداری، سجاد. مبانی روش تحقیق درعلوم اجتماعی. انتشارات ثالث، تهران: 1388، ص 28.
  26. همان، ص 31.
  27. نگارندگان.
  28. ﻋﺒﺎﺩﻱ، ﻏﻼﻣﺤﺴﻴﻦ و ریاضی، ﺟﻬﺎﻧﮕﻴﺮ. ﺁﺯﻣوﻥ ﺳﺎﺯﻱ با ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ  ﺍﺯ  ﺭﻭﺵ  ﺗﺤﻠﻴﻞ  ﻋﻮﺍﻣﻞ. ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﻛﺮﺩگار. چاپ اول. تهران: ۱۳۸۹، ص 129.
  29. فراهانی، حجت الله و عریضی، حمیدرضا. روش‌های پیشرفته پژوهش در علوم انسانی. انتشارات جهاد دانشگاهی. چاپ دوم. اصفهان: 1388، ص24.
  30. همان، ص 28.
  31. نگارندگان.
  32. نگارندگان.
دوره 10، ویژه نامه پدافند غیرعامل
ویژه نامه پدافند غیرعامل
اسفند 1400
صفحه 111-124

  • تاریخ دریافت 31 خرداد 1400
  • تاریخ بازنگری 14 آذر 1400
  • تاریخ پذیرش 26 دی 1400