ارزیابی سناریوهای آسیب انسانی (تلفات) در کاربری‏های شهری بر اثر حریق در پی زلزله مطالعه‏‏ ی موردی: مناطق 1 و 6 شهرداری شیراز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدیریت بحران شهرداری شیراز

2 ریاست پژوهشگاه مهندسی بحران های طبیعی

3 دانشگاه اصفهان

چکیده

مناطق شهری بسیاری به وسیله‏ی مخاطرات مرکب مورد تهدید قرار می‏گیرند که منجر به ایجاد آسیب‏های جدی انسانی می‏گردد. این مسئله متأثر از تحولات مرتبط مانند شهرنشینی و ساخت و سازها در مناطق با آسیب‏پذیری بالا است. در این مطالعه با هدف ارزیابی آسیب‏پذیری انسانی، مدلی شاخص‏محور تحت عنوان مدل ارزیابی آسیب‏پذیری پاپاثوما1 توسعه داده می‏شود و در نهایت سناریو‏های مختلف آسیب‏پذیری انسانی ناشی از حریق در پی زلزله در سه زمان 2 بامداد (سناریو شب)، 14:00 (سناریو زمان روز) و 17:00 (سناریو زمان اوج رفت و آمد) در دو سطح تعداد افراد مجروح و تعداد کشته‏شدگان در سطح مناطق 1 و 6 شهرداری شیراز واقع در استان فارس ارائه خواهد شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع‏‏آوری شده با توجه به روش تحقیق تحلیل کمی با استفاده از متدولوژی و نرم‏افزار HAZUS است. یافته‏ها در برآورد سطوح آسیب‏پذیری نهایی حاکی از تخمین بدترین سناریو مربوط به ساعت 2 بامداد با بیشترین تعداد تلفات برابر با تعداد 32255.12 نفر زخمی و 36651.391 نفر کشته، در مجموع 68906.5 نفر مصدوم (افراد زخمی و کشته شده) است.  

کلیدواژه‌ها


 

1.UNEP (1992).  Agenda 21. Tech. rep., United Nations Environment Programmed. URL http://www.un.org/esa/dsd/agenda21/res_agenda21_07.shtml. Access 03 September 2009, paragraph 7.61

2.Olfert, A., Greiving, S. & Batista, M. (2006). Regional multi-risk review, hazard weighting and spatial planning response to risk - results from European case studies.

URL http://arkisto.gtk.fi/sp/SP42/9_regio.pdf. Access 10 March 2010, P 128.

3. Barredo, J. (2009). Normalized old losses in Europe: 1970-2006. Natural Hazards and Earth System Sciences 9: P 97-104.

4. Scawthorn, C., Eidinger, J. M., and Schiff, A. J. (2005). Fire Following Earthquake. Technical Council on Lifeline Earthquake Engineering Monograph, No. 26, American Society of Civil Engineers, Reston, P 145-345.

5. شهرداری شیراز (1393). مطالعات مرحلهی اول بازنگری طرح تفصیلی مناطق شیراز منطقهی یک و شش شهرداری شیراز. شیراز، انتشارات معاونت شهرسازی و معماری، مهندسان مشاور فرنهاد، جلد دوم ، ویرایش نخست.

6. Papathoma, M. & Dominey-Howes, D. (2003). Tsunami vulnerability assessment and its implications for coastal hazard analysis and disaster management planning, Gulf of Corinth, Greece. Natural Hazards and Earth System Sciences 3: P 733-747.

7.Papathoma-Kohle, M., Kappes, M., Keiler, M. & Glade, T. (2011). Physical vulnerability assessment for Alpine hazards - state of the art and future needs. Natural Hazards, 58: P 645-680.

8.Kappes, M. (2011). Multi RISK: a Platform for Multi-Hazard Risk Analyses and Visualization Users' Manual. Tech. rep., University of Vienna, P 54.

9.Fuchs, S. (2009a). Mountain hazards, vulnerability, and risk - a contribution to applied research on human-environment interaction. Habilitation, University of Innsbruck 78.

10.Tate, E., Cutter, S. & Berry, M. (2010). Integrated multi hazard mapping. Environment and Planning B: Planning and Design, 37: P 646-663.

11.European Commission (2011). Risk assessment and mapping guidelines for disaster management. Commission stewarding paper, European Union 65.

12.Hewitt, K. & Burton, I. (1971). Hazardousness of a Place: A Regional Ecology of Damaging Events. Toronto, P 5.

13. مطالعات وزارت نیرو (1384). مطالعات مرحله‏‏ی اول لرزه‏خیزی و لرزه‏ی ‏‏زمین‏ساخت، انتشارات شرکت سهامی آب منطقه‏ای فارس، جلد اول، ویرایش نخست، شیراز.

14. Kappes, M., Keiler, M. & Glade, T. (2010). From single- to multi-hazard risk analyses: a concept addressing emerging challenges. In Mallet, J.-P., Glade, T. &Casagli, N. (Eds.), Mountain Risks: Bringing Science to Society. Proceedings of the International Conference, Florence. CERG Editions, Strasbourg, P 351-356.

15.FEMA (2003): Multi-hazard loss estimation methodology: earthquake model. HAZUS-MH MR3. Technical manual, FEMA, P79-512.

URL http://www.fema.gov/plan/prevent/hazus/.

16.UN-ISDR (2009a). Global assessment report on disaster risk reduction. Tech. rep., United Nations - International Strategy for Disaster Reduction. URL http://

www.preventionweb.net/english/hyogo/gar/report/index.php?id=9413. Access 1

September 2009, P 11.

17.Birkmann, J. (2007). Risk and vulnerability indicators at deferent scales: applicability, usefulness and policy implications. Environmental Hazards 7(1): P 20 - 31.

18.Sperling, M., Berger, E., Mair, V., Bussadori, V. & Weber, F. (2007). Richtlinien

zur Erstellung der Gefahrenzonenplane (GZP) und zur Klassizierung des spezischen Risikos (KSR). Tech. rep., Autonome Provinz Bozen, P 39.

19. مطالعات مدیریت بحران شهرداری شیراز (1393). گزارش پهنه‏بندی خطر زلزله، معاونت شهرسازی و معماری، مهندسان مشاور فرنهاد، جلد اول، ویرایش نخست.