ارزیابی سناریوهای آسیب انسانی (تلفات) در کاربری‏های شهری بر اثر حریق در پی زلزله مطالعه‏‏ ی موردی: مناطق 1 و 6 شهرداری شیراز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدیریت بحران شهرداری شیراز

2 ریاست پژوهشگاه مهندسی بحران های طبیعی

3 دانشگاه اصفهان

چکیده

مناطق شهری بسیاری به وسیله‏ی مخاطرات مرکب مورد تهدید قرار می‏گیرند که منجر به ایجاد آسیب‏های جدی انسانی می‏گردد. این مسئله متأثر از تحولات مرتبط مانند شهرنشینی و ساخت و سازها در مناطق با آسیب‏پذیری بالا است. در این مطالعه با هدف ارزیابی آسیب‏پذیری انسانی، مدلی شاخص‏محور تحت عنوان مدل ارزیابی آسیب‏پذیری پاپاثوما1 توسعه داده می‏شود و در نهایت سناریو‏های مختلف آسیب‏پذیری انسانی ناشی از حریق در پی زلزله در سه زمان 2 بامداد (سناریو شب)، 14:00 (سناریو زمان روز) و 17:00 (سناریو زمان اوج رفت و آمد) در دو سطح تعداد افراد مجروح و تعداد کشته‏شدگان در سطح مناطق 1 و 6 شهرداری شیراز واقع در استان فارس ارائه خواهد شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع‏‏آوری شده با توجه به روش تحقیق تحلیل کمی با استفاده از متدولوژی و نرم‏افزار HAZUS است. یافته‏ها در برآورد سطوح آسیب‏پذیری نهایی حاکی از تخمین بدترین سناریو مربوط به ساعت 2 بامداد با بیشترین تعداد تلفات برابر با تعداد 32255.12 نفر زخمی و 36651.391 نفر کشته، در مجموع 68906.5 نفر مصدوم (افراد زخمی و کشته شده) است.  

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Assessment of human vulnerability scenarios (casualty) in urban area by fire following earthquake

نویسندگان [English]

  • Leila eshrati 1
  • Amir Mahmode zadeh 2
  • Masod Taghvae 3
1 Phd of Urban Planning
2 Assist
3 Professor,Dept
چکیده [English]

Many built-up areas are threatened by multiple hazards which pose significant threat to humans, buildings and infrastructure. However, the analysis of the physical vulnerability towards multiple hazards is a field that still receives little attention although vulnerability analysis and assessment can contribute significantly to risk reduction efforts. In this paper, an indicator based vulnerability approach, the PTVA (Papathoma Tsunami Vulnerability Assessment), was further developed to be applicable in a multi-hazard context.
Finally, presented the number of people injured and killed in different scenarios of human vulnerability caused by fire following the earthquake, in three times (02:00 am, 02:00 pm and 5 pm) in districts 1 and 6 municipal city in Fars province, Iran. Analysis of the data collected according to the methodology of quantitative analysis using methodology and software HAZUS. The estimate of ultimate vulnerability suggests that on the whole the worst scenario, 02:00 am, with the greatest number of casualties, the number of 10918.79 and 27517.72 injured people were killed, a total of 38,436.5 injured (wounded and killed) in the 6th district of Shiraz.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Vulnerability assessment
  • casualty
  • fire following earthquake
  • an indicator-based model PTVA
  • HAZUS
 
1.UNEP (1992).  Agenda 21. Tech. rep., United Nations Environment Programmed. URL http://www.un.org/esa/dsd/agenda21/res_agenda21_07.shtml. Access 03 September 2009, paragraph 7.61
2.Olfert, A., Greiving, S. & Batista, M. (2006). Regional multi-risk review, hazard weighting and spatial planning response to risk - results from European case studies.
URL http://arkisto.gtk.fi/sp/SP42/9_regio.pdf. Access 10 March 2010, P 128.
3. Barredo, J. (2009). Normalized old losses in Europe: 1970-2006. Natural Hazards and Earth System Sciences 9: P 97-104.
4. Scawthorn, C., Eidinger, J. M., and Schiff, A. J. (2005). Fire Following Earthquake. Technical Council on Lifeline Earthquake Engineering Monograph, No. 26, American Society of Civil Engineers, Reston, P 145-345.
5. شهرداری شیراز (1393). مطالعات مرحلهی اول بازنگری طرح تفصیلی مناطق شیراز منطقهی یک و شش شهرداری شیراز. شیراز، انتشارات معاونت شهرسازی و معماری، مهندسان مشاور فرنهاد، جلد دوم ، ویرایش نخست.
6. Papathoma, M. & Dominey-Howes, D. (2003). Tsunami vulnerability assessment and its implications for coastal hazard analysis and disaster management planning, Gulf of Corinth, Greece. Natural Hazards and Earth System Sciences 3: P 733-747.
7.Papathoma-Kohle, M., Kappes, M., Keiler, M. & Glade, T. (2011). Physical vulnerability assessment for Alpine hazards - state of the art and future needs. Natural Hazards, 58: P 645-680.
8.Kappes, M. (2011). Multi RISK: a Platform for Multi-Hazard Risk Analyses and Visualization Users' Manual. Tech. rep., University of Vienna, P 54.
9.Fuchs, S. (2009a). Mountain hazards, vulnerability, and risk - a contribution to applied research on human-environment interaction. Habilitation, University of Innsbruck 78.
10.Tate, E., Cutter, S. & Berry, M. (2010). Integrated multi hazard mapping. Environment and Planning B: Planning and Design, 37: P 646-663.
11.European Commission (2011). Risk assessment and mapping guidelines for disaster management. Commission stewarding paper, European Union 65.
12.Hewitt, K. & Burton, I. (1971). Hazardousness of a Place: A Regional Ecology of Damaging Events. Toronto, P 5.
13. مطالعات وزارت نیرو (1384). مطالعات مرحله‏‏ی اول لرزه‏خیزی و لرزه‏ی ‏‏زمین‏ساخت، انتشارات شرکت سهامی آب منطقه‏ای فارس، جلد اول، ویرایش نخست، شیراز.
14. Kappes, M., Keiler, M. & Glade, T. (2010). From single- to multi-hazard risk analyses: a concept addressing emerging challenges. In Mallet, J.-P., Glade, T. &Casagli, N. (Eds.), Mountain Risks: Bringing Science to Society. Proceedings of the International Conference, Florence. CERG Editions, Strasbourg, P 351-356.
15.FEMA (2003): Multi-hazard loss estimation methodology: earthquake model. HAZUS-MH MR3. Technical manual, FEMA, P79-512.
URL http://www.fema.gov/plan/prevent/hazus/.
16.UN-ISDR (2009a). Global assessment report on disaster risk reduction. Tech. rep., United Nations - International Strategy for Disaster Reduction. URL http://
www.preventionweb.net/english/hyogo/gar/report/index.php?id=9413. Access 1
September 2009, P 11.
17.Birkmann, J. (2007). Risk and vulnerability indicators at deferent scales: applicability, usefulness and policy implications. Environmental Hazards 7(1): P 20 - 31.
18.Sperling, M., Berger, E., Mair, V., Bussadori, V. & Weber, F. (2007). Richtlinien
zur Erstellung der Gefahrenzonenplane (GZP) und zur Klassizierung des spezischen Risikos (KSR). Tech. rep., Autonome Provinz Bozen, P 39.
19. مطالعات مدیریت بحران شهرداری شیراز (1393). گزارش پهنه‏بندی خطر زلزله، معاونت شهرسازی و معماری، مهندسان مشاور فرنهاد، جلد اول، ویرایش نخست.