نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، گرایش توسعه منابع انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان

2 استاد دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 استادیار دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان

چکیده

پژوهش حاضر به­منظور ظرفیت‌سازی جوامع محلی در مدیریت بحران اجتماع‌محور با رویکرد فرهنگی در استانداری استان کرمان انجام شد. روش این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و برحسب نوع داده‌ها آمیخته است. ارائه الگو به روش کیفی فراترکیب انجام شده؛ بدین‌صورت که با استفاده از روش فراترکیب 106 مقاله حوزه مدیریت بحران بررسی و با کمک تحلیل محتوا، ابعاد و کدهای مربوطه استخراج و میزان اهمیت و اولویت هر یک به کمک روش کمی آنتروپی شانون تعیین شد. جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه کارکنان استانداری استان کرمان هستند، که از طریق فرمول کوکران، تعداد 126 نفر انتخاب و پرسشنامه تحقیق بین آن‌ها توزیع شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش تحلیل عاملی تأییدی با نرم‌افزار اسمارت پی­ال­اس (نسخه 2) مورد استفاده قرار گرفت. طبق یافته‌های تحقیق، شاخص‌های استخراجی از مقالات در سه بعد قبل از بحران (آموزش و آگاهی، سرمایه اجتماعی و فرهنگی، مشارکت نظری، سرمایه معنوی) حین بحران (مشارکت عملی، ارتباطات، مدیریت احساسات مردم) و پس از بحران (خاطرات جمعی، مشارکت اجتماعی، رسانه جمعی و هویت­بخشی) دسته‌بندی ‌شده‌اند. در این میان، ابعاد قبل، حین و پس از بحران به ترتیب 99، 98 و 98 درصد از تغییرات الگوی مدیریت بحران اجتماع‌محور با رویکرد فرهنگی را تبیین می‌کنند. همچنین نتایج حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نیز نشان داد که تمامی مؤلفه‌ها و شاخص‌های مدل پژوهش با اطمینان 99 درصد مورد تأیید قرار گرفتند. در مرحله سوم پژوهش به‌منظور اولویت‌بندی مؤلفه‌ها و شاخص‌های پژوهش از روش سوآرا استفاده و مؤلفه­ها و شاخص‌های پژوهش اولویت‌بندی شدند. نتایج نشان داد مؤلفه‌های آموزش عمومی، مشارکت عملی و مشارکت اجتماعی به ترتیب با اوزان نهایی 0.42، 0.35، 0.27 رتبه­های اول تا سوم را دارا هستند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Capacity Building of Local Communities in Community-Based Crisis Management: A Study of the Role of the Cultural Factors

نویسندگان [English]

  • Asma SalehiNodez 1
  • Noormohammad Yaqubi 2
  • Aleme Keikha 3

1 M.Sc. Student of Public Administration, Human Resources Development, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran.

2 Professor, Faculty of Management and Economics, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran.

3 Assistant Professor, Faculty of Management and Economics, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran.

چکیده [English]

The aim of this study is to investigate Capacity-Building of local communities in community-based crisis management with a cultural approach in the governorate of Kerman province. The method of this research is applied and mixed according to the type of data. The presentation of the pattern is done in a qualitative meta-hybrid method; thus, using the meta-combined method, 106 articles in the field of crisis management were reviewed and with the help of content analysis, the relevant dimensions and codes were extracted and the importance and priority of each was determined using the Shannon quantitative entropy method. The statistical population of the present study is all of the employees of the governorate of Kerman province. Through Cochran's formula, 126 people were selected and a research questionnaire was distributed among them. In order to analyze the data, confirmatory factor analysis with SMART PLS software version 2 was used. According to the research findings, indicators extracted from articles are in three dimensions: before the crisis (education and awareness, social and cultural capital, theoretical participation, spiritual capital), during the crisis (practical participation, communication, managing people's emotions), and after the crisis (collective memories, social participation, Mass media and identity). Among these, the dimensions before, during and after the crisis explain 99%, 98% and 98% of the changes in the community-based crisis management model with a cultural approach, respectively. Also, the results of confirmatory factor analysis showed that all components and indicators of the research model were confirmed with 99% confidence. In the third stage of the research and in order to prioritize the components and indicators of the research, the Soara technique was used and the components and indicators of the research were prioritized. The results showed that the components of general education, practical participation and social participation with the final weights of 0.42, 0.35, 0.27 have the first to third ranks, respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Capacity building of local communities
  • community-based crisis management
  • cultural factors
  1. Falk, K. (2013). Preparing for disaster: a community-based approach. Copenhagen: Danish Red Cross press,.‏
  2. پور عزت، علی اصغر، فیروز پور، آرمین، سعدآبادی، علی اصغر(1392). مطالعه و مقایسه رویکرد اجتماع‌محور مدیریت بحران در کشورهای منتخب. فصل‌نامه‌ی مدیریت سازمان‌های دولتی، سال 1، شماره 2، صفحات 52-37.
  3. Allen, K. M. (2006). Community‐based disaster preparedness and climate adaptation: local capacity‐building in the Philippines. Disasters, 30(1), 81-101.‏
  4. Fahrudin, A. (2012). Preparing social work students for working with disaster survivors. Asian Social Work and Policy Review, 6(2), 86-94.
  5. طالقانی،محمد،سلیمی نیا،احسان(1397).ظرفیت‌سازی جوامع به عنوان ابزاری برای توسعه پایدار گردشگری.مطالعات مدیریت و کارآفرینی،دوره چهارم،شماره1/1،صص154-144.
  6. رفیعیان،مجتبی،خدایی،زهرا،داداش پور،هاشم(1392).؛ظرفیت‌سازی اجتماعات محلی به مثابه رویکردی در توانمندسازی نهادهای اجتماعی.فصلنامه جامعه شناسی نهاد های اجتماعی،دوره اول،شماره دوم.
  7. Verity, F. (2007). Community capacity Building-A review of the literature. Workforce planning, 1.‏
  8. Jaques, T. (2007). Issue management and crisis management: An integrated, non-linear, relational construct. Public Relations Review, 33(2), 147-157.‏
  9. سجاسی قیداری، حمدالله،صادق لو، طاهره، رئیسی، اسلام(1393). سنجش سطح دانش مدیریت بحران مدیران محلی روستایی با تأکید بر زلزله مطالعه موردی: دهستان گشت شهرستان سراوان. پژوهش‌های روستایی، شماره 3، صص 561-541.
  10. حسینی، علی،امیدواری،فرشته(1397).واکاوی نقش طراحی شهری در چرخه مدیریت بحران.‎مجله معماری شناسی،سال اول،شماره دوم.
  11. کریمی ، خدیجه ، تقی لو ، علی اکبر(1399). مدیریت بحران اجتماع‌محور راهی به سوی توسعه پایدار. فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران ، دوره دهم ، شماره اول .
  12. Jahanghiri, K., & pouria Hedayati, S. (2014). Community participation in confronting natural disasters in Sistan va Baluchestan, Iran: A situational analysis. Payesh (Health Monitor), 13(1), 101-106.‏
  13. Abarquez, I., & Murshed, Z. (2006). Field Practitioners' Handbook. Bangkok: Asian Disaster Preparedness Center.
  14. Yeo, J., Li, H., Shin, Y. A., & Haupt, B. (2017). Cultural approach to crisis management. Global encyclopedia of public administration, public policy, and governance, 1-4.‏
  15. Bergeron, W. P. (2015). Considering culture in evacuation planning and consequence management. Journal of emergency management (Weston, Mass.), 13(2), 87-92.‏
  16. Florida Center for Public Health Preparedness [FCPHP] (2017). Assuring cultural competence in disaster response. University of South Florida.
  17. اصلانی، فرشته، اسدی، سعیده، شرفی،علی،کاکاوند،یاشل(1399). بررسی تاثیر ابعاد بازسازی محلات بر التیام پیامدهای اجتماعی روانی ، پس از زلزله 1382بم. فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران ، دوره دهم ، شماره دوم.
  18. مهدیه ، امید(1399). بررسی تاثیر مشارکت مردمی بر عملکرد مدیریت بحران. فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران ، دوره دهم ، شماره دوم .
  19. محمدی فر،یوسف، اعظمی،محسن،فیض آقایی،پریا(1399). طراحى مدل بومى مدیریت بحران سوانح گسترده طبیعى(موردمطالعه: زلزله کرمانشاه). فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران ، دوره دهم ، شماره دوم .
  20. Tokakis, V., Polychroniou, P., & Boustras, G. (2019). Crisis management in public administration: The three phases model for safety incidents. Safety science, 113, 37-43.
  21. Appleby-Arnold, S., Brockdorff, N., Jakovljev, I., & Zdravković, S. (2018). Applying cultural values to encourage disaster preparedness: Lessons from a low-hazard country. International journal of disaster risk reduction, 31, 37-44.
  22. Humanson, R., & Nordeman, P. (2017). Proactive Crisis Management (PCM): Perceptions of crisis-awareness and crisis-readiness in organizations in relation with their actual strategic initiatives against industrial crises caused by human errors.
  23. Hosseini, S. H., Amanat, N., Ghanbari, V., Nakhaee, M., Abbasabadi, M., Najafi, M., ... & Pashaei Sabet, F. (2017). Community-Based Management Challenges in Disaster Risk Reduction: A Content Analysis in Iran. Health in Emergencies and Disasters, 2(2), 63-70.
  24. دانایی‌فرد، حسن؛ الوانی، مهدی؛ آذر، عادل (1395). روش‌شناسی پژوهش کیفی در مدیریت: رویکردی جامع. تهران، صفاراشراقی.