Document Type : Original Article
1- مهدی زاده، حسن (1384). تئوری پردازی با استفاده از رویکرد استقرایی: استراتژی مفهومسازی تئوری بنیادی. ماهنامه علمی پژوهشی دانشگاه شاهد، 11، 75-57.
2- حقیقی، محمدرضا. (1391). بررسی تأثیر ماهواره بر هویت فرهنگی جوانان (مورد مطالعه: مدیران انجمن روابط عمومی ایران). مطالعات رسانهای، 7(3)، صص 51-63.
3- نصراللهی، اکبر؛ حقیقی، محمدرضا؛ شریفی، فرزانه. (1399). تأثیر فضای مجازی بر تحولات ارتباطات سیاسی. مطالعات رسانهای، 9(3)، صص 111-118.
4- پای، لوسین و دیگران (1401). بحرانها و توالی در توسعه سیاسی. ترجمه خواجه سروی، غلامرضا. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
9- کاظمی، علیاصغر (1400). مدیریت بحرانهای بینالملل. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بینالملل. لایحه تشکیل سازمان مدیریت بحران.
10-تاجیک، محمدرضا (1379). مدیریت بحران: نقدی بر شیوههای تحلیل و تدبیر بحران در ایران. تهران: نشر فرهنگ گفتمان.
13- کاظمی، علیاصغر (1400). مدیریت بحرانهای بینالملل. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بینالملل.
25- روشندل اربطانی، طاهر (1388). تدوین الگوی جامع مدیریت بحران با رویکرد نظم و امنیت. فصلنامه علمی پژوهشی دانش انتظامی، 10، 2، صص 80-63.
30- خجسته، حسن (1384). بحران بلایای طبیعی و نقش ویژه رادیو در کنترل آن. فصلنامه پژوهش و سنجش، 43/42، 25-7.
32- بشیر، حسن (1387). رسانهها و معناشناسی بحران. فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای ارتباطی. 9، صص 92-55.
35- تاجیک، فاطمه و همکاران (1403). تحلیل مقایسه نقش تلویزیون و شبکههای اجتماعی در مدیریت بحران. 13، صص 42-17.
36- اسمعیلی سنگری، حسین وعباسزاده، محمدجواد. تبیین مدل مفهومی مدیریت بحران در بازارهای تاریخی با استفاده از روش تحقیق آمیخته (1)13، صص 37-22.